The story so far...

Hoewel onze band Out of the Blue pas relatief kort geleden in de huidige bezetting van start is gegaan (zie info links hiernaast), ligt er toch al een aardige periode achter ons waarin de band stap voor stap gevormd is.

Rinus en Frank

Een eerste teken van leven was er in het voorjaar van 2007. In de lente van dat jaar besloten Frank en Rinus om weer eens wekelijks een paar uurtjes te gaan jammen, zonder enig verder doel na te streven. Dit werd in de tijd daarvoor ook wel eens vaker gedaan, maar het gebeurde niet bepaald met regelmaat. Daarbij was Rinus een van de motivaties die Frank een jaar eerder dreef om gitaar te gaan spelen.


De 3-mans jamsessies

Nadat er maanden lang (bijna wekelijks) gespeeld werd op willekeurige nummers, leek het de twee gitaristen wel aardig om wat meer uit hun wekelijkse jamsessies te halen. Er werd aanvulling gevonden door een kennis van Rinus - drummer Ruben - over te halen om zowel zijn drumkwaliteiten, als zijn oefenruimte met ons te delen.

Zo gezegd, zo gedaan, en in het jaar daarop volgden vele 3-mans jamsessies. De nummers/covers kwamen destijds vooral uit de (classic) - rock kant. Toen begon bij Frank en Rinus langzaam het besef te groeien dat ze wel iets meer wilden doen met de repetities van zelfgekozen nummers en eerste plannen voor het spelen in band-vorm werden gevormd.


De komst van Bonnie

We schrijven herfst 2008: Bonnie, een vriendin van Rinus en Frank, werd het idee voorgeworpen om eens mee te komen doen en de repetities aan te vullen met zang! Hoewel de start nog wat problematisch verliep (er waren nog wel eens problemen met versterkers en microfoons), waren Rinus en Frank er vrijwel meteen van overtuigd dat Bonnie was wat zij zochten. Bovendien bracht zij wat meer pop-elementen in de nummers die gespeeld werden. Anderzijds vond Bonnie het ook een geslaagd plan, en sindsdien werd er wekelijks met zijn vieren geoefend bij Ruben.


Etienne as the final piece

8 maanden samen spelen, 1 lekkend dak in de repetitieruimte en 10-tallen ice-tea’s van Ruben later, bleek dat het wekelijks een leuke tijdsbesteding was, maar dat wanneer er een serieus, vol bandgeluid gecreëerd wilde worden, een basgitarist onmisbaar was. Zo nu en dan nam Frank de bas-loopjes nog wel eens voor zijn rekening op zijn gitaar, maar er was duidelijk behoefte aan een nieuwe, en laatste uitbreiding.

Dit keer werd er niet in bekende kring gezocht, maar werd via internet bekeken of er basgitaristen in de omgeving oren hadden naar het spelen in een nieuwe band. Onder andere Etienne werd benaderd, hij kwam langs om eens mee te spelen en de band heeft hem sindsdien niet meer laten vertrekken!


Eind?

Alles leek in kannen en kruiken, aan een eerste vast repertoire werd gewerkt en de wekelijkse repetities begonnen steeds meer ergens op te lijken. Met de nadruk op ‘leek’, aangezien de spreekwoordelijke bom in de zomer van 2009 alsnog barstte.

Frustraties over repetities die tè vaak, en tè plotseling werden afgezegd, dreven er toe om alsnog een punt achter het gezamenlijk repeteren te zetten. Zo wilde iedereen wekelijks serieus aan de slag kunnen, Ruben zag hier de noodzaak iets minder van in, aangezien hij ook nog vele andere interesses had. Vandaar dat geopperd werd ermee te kappen. Met andere woorden: het is mooi geweest.

Out of the Blue 2010 in de vorige samenstelling
(met in het midden ex-drummer John)

The end is the beginning!

Na de zomervakantie van 2009, toen iedereen weer relaxed en bruingebakken van vakanties was teruggekeerd, vonden verschillenden onder ons dat het vrij sneu was als het verhaaltje zo zou eindigen. Er werd geopperd om nog een keer met z’n allen – inclusief Ruben – om de tafel te gaan zitten en ieders beschikbaarheid, verwachtingen en voorkeuren te bespreken. Zover kwam het echter niet. Ruben gaf uiteindelijk toch te kennen dat er te weinig tijd voor hem overbleef om wekelijks te kunnen repeteren. Iets dat de rest betreurde, maar uiteraard wel kon begrijpen.

Dus... Najaar 2009: de intentie om muziek te maken met elkaar was bij de overigen nog altijd aanwezig, maar zij waren zowel hun drummer als hun repetitie ruimte kwijt. De wil om door te gaan was er echter nog steeds. En hier is waar de eerste tekenen van een serieuzere band werden gevormd.

Opnieuw werd onze vriend ‘het internet’ ingeschakeld, dit maal om een drummer te vinden. Er werd een oproep gedaan bij Stichting Popmuziek Limburg, en er volgden verschillende reacties. Er was voor ons echter maar één reactie bij die ons passend leek bij wat wij wilden gaan doen: dat was John.

Na een nieuwe oefenruimte te hebben gekozen – bij Frank thuis, waar Rinus en Frank begin 2007 ook waren gestart – werd John ter kennismaking uitgenodigd, en de klik was er al vrij snel. De band was weer compleet, en het serieuze repeteren kon weer beginnen.

Het podium op

Het eerdere repertoire (zover daarvan gesproken kan worden…) werd deels overboord gezet. Een gedeelte werd nog gebruikt, en vervolgens koos de band een hoop nieuwe songs uit om de setlist mee uit te breiden.

Het uitsluiten van andere instrumenten (denk aan keyboard, kopersectie, etc.) is voor ons een heel bewuste keuze geweest, omdat wij graag de nadruk leggen op een (solide) rocksound.

Ons doel was vanaf het begin een heel divers aantal rock-nummers te blijven selecteren, waarbij inbreng getoond wordt van ieder bandlid. Daarnaast werd ook eigen werk voor de toekomst bij voorbaat niet uitgesloten.

En toen was het zover: Een eigen georganiseerde "try-out" voor vrienden, familie en kennissen leverde erg veel positieve en leuke reacties van ons publiek op. Het optreden smaakte voor alle vijf naar (heel veel) meer!

Van John naar Stephanie

Helaas besloot John eind oktober, net na de "eerste verjaardag van de band", de groep te verlaten wegens zijn aankomende verhuizing naar Brabant. Erg jammer, maar tevens goed te begrijpen.

Uiteraard liet de rest de kop niet hangen en werd er zowel doorgerepeteerd als gezocht naar een "nieuwe John". Dat duurde uiteindelijk nog wat langer dan verwacht, maar de nieuwe John werd in het voorjaar van 2011 gevonden in de persoon van Stephanie. Zij nam al snel de drumpartijen van John over, maar bracht ook al gelijk (helemaal in de lijn van de Out of the Blue traditie) haar eigen inbreng qua nummers.

Na enkele maanden benaderde SumFest - een feest voor de Heksenberg en omstreken - ons voor een optreden voor de buurt. Nauwelijks nog gewend aan de nieuwe formatie, zeiden we  "ja" en was het eerste optreden in nieuwe samenstelling al vrij snel een feit.

Na in de zomer een aantal mooie foto's te hebben laten schieten door Stephanie's zus, hebben we daarna de muzikale koers voor 2011 (en daarna) vastgesteld en werd er een hele rits nieuwe nummers ingestudeerd. Met 3 mannen en 2 vrouwen sterk repeteerden Out of the Blue nog een paar maanden verder, voordat er weer aan optreden gedacht werd.


Opnieuw het podium op

Begin 2012 is de band weer helemaal om vorm om het podium op te stappen. In februari wordt in een voorronde van Sjilvend Rock(t) in Kerkrade gestreden om een plek op het festival. Het dan nog niet lang geopende Rabostage is het strijdtoneel waarbij we het opnamen tegen Daimy Lotus, Firezone en Rooftop. Een rits aan nieuwe nummers ziet het levenslicht. Hoewel de jury ons geen 'ticket voor het festival' toebedeelt, ziet iedereen het absoluut niet als een mislukking en wordt teruggekeken op een geslaagde 'comeback'.

Begin april is Out of the Blue geboekt voor een optreden in Sittard: Muziekcafé Pitboel. Grotendeels bekend publiek en een intieme setting zorgen voor een wederom geslaagd optreden. Weer nieuwe nummers doen ook voor het eerst hun intrede.

Na een hoop nieuwe repetities is het begin juni tijd voor een zomerstop. Wanneer de Parade in 'home town' Brunssum aangeeft Out of the Blue een plekje op hun podium te geven, onderbreekt de band abrupt de zomerstop, keert Rinus terug uit Griekenland en wordt er een spoedrepetitie ingelast: Out of the Blue speelt op het 'worldfestival' Parade Brunssum!

… to be continued!



(Laatste update: juli 2012)